ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΥΤΙΚΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΓΡΕΒΕΝΩΝ
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΚΟΖΑΝΗΣ
ΦΛΩΡΙΝΗΣ
"Η ΚΑΡΤΕΡΙΑ"
Σωματεία
Σωματεία από το νομό Γρεβενών

Σύλλογος Κυδωνιωτών Θεσσαλονίκης
΄Ετος ίδρυσης: 1965
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Πρόεδρος:  ΠΙΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΘΩΜΑΣ
Αντιπρόεδρος:  ΤΣΙΑΤΑ-ΤΑΚΑΛΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ
Γ. Γραμματέας:  ΝΤΩΝΑΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ
Ταμίας:  ΜΕΤΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Σύμβουλος:  ΣΤΑΜΟΥ ΑΛΕΦΡΑΚΗ ΘΩΜΑΗ
Σύμβουλος:  ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
Σύμβουλος:  ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Ο Σύλλογος Κυδωνιωτών Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1965 και αναγνωρίσθηκε από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την 817/13-2-67 απόφασή του.

Η ιδέα ίδρυσής του προϋπήρξε σε ξενιτεμένους συμπατριώτες, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Κυδωνιώτες είχαν ιδρύσει το 1871 στην Κωνσταντινούπολη την Αδελφότητα «Τρεις Ιεράρχαι» και το 1926 στο Ντιτρόιτ των Η.Π.Α. το Σύλλογο «Ζωοδόχος Πηγή».
Οι Κυδωνιές (Βαντσκό) είναι οικισμός του Δήμου Κοσμά του Αιτωλού (με έδρα το Μέγαρο) του Νομού Γρεβενών.

Τα τελευταία χρόνια έχει λίγους κατοίκους, 70-80, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Στην ίδρυση του Συλλόγου, στη Θεσσαλονίκη, πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο Ιωάννης Αναγνώστου με συμπαραστάτες άλλους 32 Κυδωνιώτες, που απετέλεσαν την πρώτη Γενική Συνέλευση.Ρόλο πρωταγωνιστικό έπαιξαν και οι Θωμάς Μπάρμπας, Ε. Οικονόμου, Αλκ. Παπαγεωργίου, Α. Τσαμπαρλής, Αγγ. Τζήρα και Γ. Χριστόπουλος, που σχημάτισαν το πρώτο διοικητικό συμβούλιο. Άλλοι πρόεδροι υπήρξαν οι Χρ. Τζήρος, Χρ. Δέσσος, Γ. Καλαμπούκας, Θ. Πιτσανιώτης.

Σκοποί του Συλλόγου είναι η σύσφιξη των σχέσεων των μελών του, η διατήρηση της παράδοσης κ.α.

Πραγματοποιούνται εκδρομές, συνεστιάσεις, κοπή βασιλόπιτας, ετήσιος χορός. Το Διοικητικό Συμβούλιο συνεργάζεται στη διοργάνωση πατροπαράδοτων εκδηλώσεων στο χωριό, έχει δημιουργήσει Τράπεζα Αίματος στο Νοσοκομείο «Ιπποκράτειο», υποστηρίζει μερικώς ή εξ ολοκλήρου την κατασκευή κοινωφελών έργων στη γενέτειρα με στόχο την εξυπηρέτηση των συγχωριανών, αλλά και την ανάδειξη της ομορφιάς του με δενδροψυτεύσεις, επισκευή της οδού Κυδωνιών - Κριμινίου, υδροδότηση, περίφραξη του νεκροταφείου, τοποθέτηση πάγκων κλπ.

Ο Σύλλογος πραγματοποίησε έκθεση παλιάς φωτογραφίας και δημιούργησε σημαντικό Λαογραφικό Μουσείο.

Έδειξε ιδιαίτερη φροντίδα για τα τρία εναπομείναντα κτίσματα, μετά το κάψιμο του χωριού από τους Γερμανούς, τη βρύση, το παλαιό σχολείο (κτίσμα του 1859) και την εκκλησία.

Ακόμη, ενδιαφέρθηκε για την προσέλκυση της νεολαίας δημιουργώντας στέκι με πνευματικά παιχνίδια σε αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου, καθώς και γήπεδο, κανονικών διαστάσεων, καλαθόσφαιρας.

Τέλος, εξέδωσε βιβλίο με την ιστορία του χωριού, ενώ στους στόχους του Διοικητικού Συμβoυλίου είναι και η έκδοση εφημερίδας.