ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΥΤΙΚΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΓΡΕΒΕΝΩΝ
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΚΟΖΑΝΗΣ
ΦΛΩΡΙΝΗΣ
"Η ΚΑΡΤΕΡΙΑ"
Σωματεία
Σωματεία από το νομό Κοζάνης

Σύνδεσμος Καταφυγιωτών Θεσσαλονίκης "Τα Πιέρια"
΄Ετος ίδρυσης: 1933
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Πρόεδρος:  ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΑ
Αντιπρόεδρος:  ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Γ. Γραμματέας:  ΓΚΑΤΖΙΟΥ ΑΝΝΑ
Ταμίας:  ΓΚΟΥΡΜΑΝΟΥ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ
Έφορος:  ΣΤΕΡΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Σύμβουλος:  ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ
Σύμβουλος:  ΣΦΗΚΑ ΜΑΡΙΑ
Σύμβουλος:  ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Σύμβουλος:  ΝΤΑΡΛΑΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ο Σύνδεσμος Καταφυγιωτών «Τα Πιέρια» ιδρύθηκε το 1933. Η ιδέα ή καλύτερα η ανάγκη της ύπαρξης ενός σωματείου, που θα ένωνε τις δυνάμεις των σκορπισμένων Kαταφυγιωτών για την αντιμετώπιση προβλημάτων της γενέτειράς των, είχε ωριμάσει στη διάρκεια της δεκαετίας του 1920.

Το Καταφύγι, ένα μεγαλοχώρι στα Πιέρια, ανήκει στο Δήμο Βελβενδού του Νομού Κοζάνης. Απέχει από το Βελβενδό 28 χλμ., ενώ από την Κοζάνη 60 χλμ., όσο και από την Κατερίνη.

Το Kαταφύγι ανήκει στην κατηγορία εκείνων των χωριών που πλήρωσαν ακριβά την εθνική αντίσταση στην κατοχή. Κάηκε από τους Γερμανούς ολοσχερώς το 1943, με αποτέλεσμα οι Kαταφυγιώτες να σκορπίσουν προς διάφορες κατευθύνσεις για εξεύρεση προσωρινού ή μονιμότερου... καταφυγίoυ.

Δύο στοιχεία θα μπορούσαν να εξαρθούν στη σύντομη αυτή σκιαγράφηση της ιστορίας του Συνδέσμου, αφού η συμβολή του στην εξέλιξή τους υπήρξε καθοριστική.

1) Η αναζήτηση και εξεύρεση του νέου τόπου και χώρου εγκατάστασης του χωριού. Με πρωτοπόρο το Σύνδεσμο και πρωταγωνιστή τον τότε πρόεδρό του πολιτευτή αείμνηστο Στέργιο Ζορμπά αποφασίσθηκε η εγκατάσταση να γίνει στην Κατερίνη, όπου επιλέχθηκε η θέση «Πέλεκος». Μεκρατική δαπάνη απαλλοτριώθηκε η έκταση και δημιουργήθηκε ο Συνοικισμός των Kαταφυγιωτών Κατερίνης (300 σπίτια), που αποτελεί σήμερα κόσμημα για την πόλη της Κατερίνης.
2) Ο μεγάλος αγώνας... «επιβίωσης στο χάρτη» του Kαταφυγίoυ ως τοπικής οντότητας, δεδομένου ότι οι περισσότεροι Καταφυγιώτες σκόρπισαν. Χρειάστηκε αγώνας για την ανοικοδόμηση των εκκλησιών, αναπαλαίωση του σχολείου, δημιουργία ξενώνα, εντευκτηρίου κ.ά. και άλλες ενέργειες, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος, δηλαδή η διατήρηση του χωριού.
3) Ως τρίτο στοιχείο θα μπορούσε να προστεθεί η ύπαρξη αρκετών ευκατάστατων Kαταφυγιωτών (Οικονόμου - Βήκας), που με διαφόρους τρόπους ευεργέτησαν το χωριό και τους Kαταφυγιώτες (υποτροφίες, στέγη κλπ.).
Πρόσωπα που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία και ανάπτυξη του Συνδέσμου θα μπορούσαν να αναφερθούν οι: Ν. Οικονόμου, Α. Πατσιούρας, Ι. Νικολαιδης, Ν. Καρασίμου, Ν. Βαλούση, Ι. Κατσούρας, Θ. Γιώτας κ.ά., ενώ δε θα πρέπει να παραλειφθούν οι Λ. Ζορμπάς, Π. Βήκας, Δ. Σφήκας, Λ. Κατσιμάνης κ.ά.

Η προσφορά του Συνδέσμου Kαταφυγιωτών Θεσσαλονίκης στην επούλωση των πληγμάτων από τις μεγάλες περιπέτειες που πέρασε το Kαταφύγι και οι κάτοικοί του υπήρξε καθοριστική.

Είναι μακρύς ο κατάλογος των δραστηριοτήτων του Συνδέσμου: Χορήγηση υποτροφίας (Οικονόμου), ο ετήσιος χορός, εκδρομές στο χωριό, συμπαράσταση σε αναξιοπαθούντες, έκδοση της εφημερίδας «Το σταυροδρόμι», έκδοση βιβλίων που έχουν σχέση με το χωριό, χορωδία κ.ά. Να σημειωθείότι του επιδόθηκε και έπαινος από την Ακαδημία Αθηνών για τη μακρόχρονη δράση του.

Ο Σύνδεσμος Kαταφυγιωτών Θεσσαλονίκης προσπαθεί να διατηρήσει την καταφυγιώτικη παράδοση, να συσφίξει τις σχέσεις μεταξύ των μελών του και συγχρόνως με αγαστή συνεργασία όλωντων καταφυγιώτικων φορέων αγωνίζεται για την επίλυση των προβλημάτων και την ανάπτυξη της γενέτειρας, του ιστορικού Kαταφυγίoυ, κάτω από τα δεδομένα της εποχής μας.